Η περίπτωση της Ελβετίας αποτελεί μια εξαιρετική αφορμή να επανεξετάσουμε συνολικά τη στρατηγική που ακολουθεί η ελληνική δημόσια διοίκηση και ιδιαίτερα η Τοπική Αυτοδιοίκηση απέναντι στο λογισμικό ανοικτού κώδικα. Οι μικροί και μεσαίοι Δήμοι λειτουργούν σήμερα με περιορισμένους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους, ενώ καλούνται να συμμορφωθούν ταυτόχρονα με ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις, όπως ο GDPR, η Οδηγία NIS2, η κυβερνοασφάλεια, η ψηφιακή διακυβέρνηση και η διαλειτουργικότητα. Οι υποχρεώσεις αυτές είναι απολύτως αναγκαίες για την προστασία των πολιτών, όμως δεν θα πρέπει να μετατρέπονται σε μοχλό οικονομικής πίεσης μέσω υψηλού κόστους αδειών χρήσης και συνδρομών, δημιουργώντας σχέσεις μακροχρόνιας εξάρτησης (vendor lock-in) από συγκεκριμένους προμηθευτές. Αντίθετα, η Ευρώπη προωθεί ολοένα και περισσότερο την επαναχρησιμοποίηση λύσεων ανοικτού κώδικα, τη διαλειτουργικότητα και την αποφυγή της εξάρτησης από ιδιόκτητες πλατφόρμες.
Η μετάβαση αυτή, βέβαια, δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Οι επιχειρήσεις πληροφορικής αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του ψηφιακού μετασχηματισμού, παρέχοντας υποστήριξη, ανάπτυξη και εξειδικευμένες υπηρεσίες. Ωστόσο, το επιχειρηματικό μοντέλο οφείλει να βασίζεται στην προστιθέμενη αξία και την τεχνογνωσία και όχι στην αποκλειστική εξάρτηση των δημόσιων οργανισμών από ιδιόκτητες τεχνολογίες. Η πραγματική επένδυση πρέπει να γίνει στην ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού μέσα στους ίδιους τους Δήμους, με στελέχη που θα μπορούν να διαχειρίζονται, να προσαρμόζουν και να αξιοποιούν λύσεις ανοικτού κώδικα, μεταφέροντας τη σχετική τεχνογνωσία στους υπόλοιπους εργαζόμενους.
Εξίσου καθοριστικός είναι ο ρόλος της κεντρικής διοίκησης. Η μετάβαση σε μια πιο ανοικτή και βιώσιμη ψηφιακή διοίκηση δεν μπορεί να στηριχθεί μόνο στις προσπάθειες των επιμέρους Δήμων. Απαιτείται μια εθνική στρατηγική που θα ξεκινά από τα ίδια τα Υπουργεία, θα προωθεί ανοικτά πρότυπα, επαναχρησιμοποίηση λογισμικού, κοινές ψηφιακές υποδομές και θεσμικά κίνητρα για την υιοθέτηση λύσεων ανοικτού κώδικα. Παράλληλα, κάθε νέα νομοθετική υποχρέωση πρέπει να συνοδεύεται από τα κατάλληλα εργαλεία, οδηγίες και πόρους, ώστε η συμμόρφωση να μη μετατρέπεται σε δυσανάλογη ψηφιακή γραφειοκρατία για μικρούς Δήμους και Περιφέρειες. Η ψηφιακή μετάβαση θα είναι πραγματικά επιτυχημένη μόνο όταν συνδυάζει την ασφάλεια, την οικονομική βιωσιμότητα, τη διαφάνεια και την ενδυνάμωση του ανθρώπινου δυναμικού, αντί να επιβαρύνει περαιτέρω τους ήδη περιορισμένους πόρους της αυτοδιοίκησης.
Διαβάσαμε και εμπνευστήκαμε για το άρθρο από αυτό το site: https://digi.gov.gr/i-elvetia-eksetazei-liseis-anoiktou-kodika-anti-tou-idiotikou-logismikou/ και σας προτρέπουμε να κάνετε και εσείς το ίδιο!
Ο χώρος αυτός αποτελεί μια κοινή προσπάθεια του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης με το ίδρυμα καινοτομίας, το οποίο παρακολουθούμε και συνεργαζόμαστε, DigiGov. Εκεί θα βρείτε πολύ ενδιαφέροντα άρθρα για νέες τεχνολογίες και τη προσπάθεια που γίνεται ψηφιακού εκσυγχρονισμού που γίνεται στο Ελληνικό Δημόσιο.
